به گزارش روابط عمومی دانشکده طب ایرانی دانشگاه علوم پزشکی تهران؛ جلسه ارائه گزارش سفر 4 ماهه مهنازالسادات مرتضوی، دانشجوی دکترای تخصصی تاریخ پزشکی دانشکده طب ایرانی به کشور آلمان که در قالب فرصت مطالعاتی صورت گرفته بود؛ باحضور دکتر محمدحسین آیتی، رئیس دانشکده، دکتر آرمان زرگران، معاون آموزشی و جمعی از اعضای هیأت علمی و دانشجویان دانشکده، روز دوشنبه 8 تیرماه 1405 در ساختمان احمدیه دانشکده برگزار شد.

مهنازالسادات مرتضوی برای انجام پروژه ای مشترک با موضوع «پژوهش و بازسازی نسخه های خطی طب ایرانی در حوزه چشم پزشکی» در دانشگاه فیلیپس ماربورگ آلمان به این کشور اعزام شد. دکتر آرمان زرگران، در این پروژه به عنوان استاد راهنمای اول حضور داشت. پروفسور دکتر تانیا پومرنینگ نیز به عنوان استاد راهنمای دوم، این پروژه را همراهی کرد. دکتر شهرزاد ایران نژاد نیز به عنوان استاد مشاور با این پروژه همکاری کرد. وی همچنین در طی این سفر، در مؤسسه مطالعات شرق دانشگاه فیلیپس با موضوع تاریخ پزشکی ایران به ارائه سخنرانی پرداخت و نیز فعالیت های دانشکده طب ایرانی را معرفی کرد.  

دکتر زرگران در ابتدای این جلسه، ضمن ابراز خوشحالی از تحقق چنین فرصتی، گفت: نخستین دانشجوی رشته تاریخ پزشکی پس از سفری پرماجرا و در زمانی که حادث شدن جنگ، شرایط را بسیار سخت و پیچیده کرده بود، توانست از این سفر با دست پر به خانه بازگردد.

معاون آموزشی دانشکده افزود: بسیار اهمیت دارد که دانشجویان و اعضای هیأت علمی از این فرصت ها به بهترین شکل برای کسب تجربه، ارتقای توانمندی های علمی، تبادل دانش با سایر متخصصان و اندیشمندان جهان، و برقراری تعاملات علمی استفاده کنند و از این دستاوردها و آموخته ها متناسب با شرایط، در مسیر رشد و اعتلای کشور بهره ببرند.

در ادامه جلسه؛ دکتر آیتی ضمن ابراز خرسندی از حضور مجدد دانشجویان در دانشکده، گفت: فلسفه وجودی ما در دانشکده، حضور شما دانشجویان است. این مدت که به خاطر شرایط پیش آمده، کمتر در دانشکده حضور داشتید، انرژی دانشکده افت پیدا کرده بود. امیدوارم در ترم جدید با قوت و قدرت بیشتر در دانشکده حضور پیدا کنید.

دکتر آیتی در ادامه، با تأکید بر جایگاه ویژه حمایتی دانشگاه علوم پزشکی تهران از سفرهای مطالعاتی و علمی، گفت: اصل‌ بین المللی سازی، اصلی بسیار مهم برای پیشرفت فرد و دانشگاه است که در دانشگاه علوم پزشکی تهران و توسط معمار بین المللی سازی دانشگاه، جناب آقای دکتر عرب خردمند، به صورتی ویژه ساختارمند شده است.

رئیس دانشکده طب ایرانی در ادامه با تأکید بر این مطلب که مهم ترین شاخص برای موفق بودن در حوزه بین الملل، داشتن شبکه بین المللی است، گفت: سفرهای مطالعاتی، فرصت بسیار ارزشمندی برای بازشدن افق های جدید و ایجاد شبکه ای ارتباطی با پژوهشگران و متخصصان و برقراری تبادلات علمی است.

دکتر آیتی در ادامه افزود: این سفرها علاوه بر دستاوردهای علمی، تجربیات غیرعلمی بسیار ارزشمندی هم به همراه دارد. هر فرهنگی آموختنی های بسیار دارد و آشنایی با تمدن های مختلف، آداب و رسوم و فرهنگ های دیگر کشورها، بسیار ارزشمند است.

در ادامه جلسه؛ مهنازالسادات مرتضوی گزارش سفر خود را با قدردانی از حمایت و همراهی تمام کسانی که در این مسیر او را یاری کردند، آغاز کرد و گفت: در ابتدا خداوند را شاکرم که فرصت کسب چنین تجربه ای را به من عطا کرد. از خانواده خودم که با حمایت های مادی و معنوی من را همراهی کردند ممنونم. همچنین از حمایت های بی دریغ استادان ارجمندم جناب آقای دکتر آیتی و جناب آقای دکتر زرگران سپاسگزارم که اگر حمایت های ایشان نبود، این سفر هرگز محقق نمی شد. همچنین از استاد عزیزم سرکار خانم دکتر شهرزاد ایران نژاد که حمایت و راهنمایی و همراهی ایشان در طول این سفر بسیار به من کمک کرد، بسیار سپاسگزارم.

مرتضوی در ادامه گزارش خود را در قالب چند بخش شامل چگونگی روند دریافت ویزا و مقدمات سفر، معرفی دانشگاه فیلیپس ماربورگ و امکانات و تسهیلاتی که در اختیار او گذاشتند، حضور در جلسات و آشنایی با اساتید دانشگاه، معرفی کتابخانه ها و مراکز مهمی که در طول این سفر بازدید کرده است، معرفی شهرهایی که در کشور آلمان به آنها سفر کرده بود، میزان هزینه هایی که برای چنین سفری موردنیاز است، و همچنین تجربیاتی که از مواجهه با فرهنگ و آداب و رسوم آنها کسب کرده بود را ارائه کرد.

وی در ادامه، با بیان این مطلب که تصورات و ذهنیات انسان با کسب تجربیات تغییر می کند، از آنچه در این سفر آموخته بود سخن گفت و افزود: این سفر به من ثابت کرد که انسان در مواجهه با شرایط تا چه اندازه می تواند توانمند باشد.

مرتضوی در ادامه با بیان مشکلات و شرایط بسیار سخت و پیچیده ای که به خاطر مصادف شدن سفرش با جنگ در ایران پیش آمده بود، گفت: سخت ترین بخش سفر، زمانی بود که در شرایط نگرانی برای خانواده و کشور و مشکلاتی که برای بازگشتم به ایران پیش آمده بود، با حجم زیادی از پیشنهادات برای پناهندگی و دریافت امکانات و تسهیلات قابل توجه برای ماندن در آنجا مواجه شدم و این برایم بسیار آزاردهنده و توهین آمیز بود چراکه من خودم را متعلق به ایران و آب و خاکم می دانستم و می خواستم هرچه سریعتر به آغوش خانواده و میهن بازگردم، به طوری که تصمیم گرفته بودم حتی ریسک سفر زمینی را بپذیرم و به ایران بازگردم. این روزهای تلخ بیش از یک ماه طول کشید و من خوشبختانه موفق شدم با بازشدن پروازها به میهنم بازگردم. البته ناگفته نماند که در آن مدت با هموطنان نازنینی آشنا شدم که تحمل آن روزها را برایم آسان تر کردند و دریافتم که در اوج روزهای تلخ نیز، لحظات خوب می توانند وجود داشته باشند.

پس از ارائه این گزارش؛ دکتر آیتی آنچه در این سفر رخ داده است را فراتر از دستاوردی علمی و تجربه ای مجاهدت گونه عنوان کرد و گفت: من بسیار احساس شعف می کنم زمانی که می بینم یک بانوی ایرانی فراتر از مرزهای ایران افتخارآفرینی می کند و می درخشد و جایگاه واقعی و ارزشمند بانوی ایرانی را به دنیا می شناساند. سرکار خانم مرتضوی هم در این سفر نه تنها با حضور علمی خود برای ما افتخار کسب کردند بلکه به عنوان یک بانوی میهن پرست برای دانشکده، دانشگاه و کشور افتخارآفرینی کردند.

در پایان این نشست؛ هدیه ای به رسم یادبود و برای قدردانی از مهنازالسادات مرتضوی ازسوی دکتر آیتی به ایشان تقدیم شد.